نردبان کابل

تاریخ خبر: ۱۳۹۸/۰۹/۲۶

زمانی که قصد هدایت جسمی جامد ، لَخت و طولانی را داریم ، همانطور که نهالی نوپا را بواسطه تکه چوب یا میله ای در مسیر مستقیمی هدایت می کنیم ، استفاده از یک تکیه گاه مستحکم و موازی با آن راه حلی ساده ، کاربردی و مقرون به صرفه به نظر می رسد .

 در این مورد خاص که در مورد کابل های برق یا داده های دیجیتالی در داخل یک فضای سرپوشیده صحبت می کنیم ، به دلیل اینکه این محصولات دارای ساختاری یکپارچه و متوالی هستند ، بدون وجود هیچ تکیه گاه خارجی هم می توانند در هوا معلق بمانند ، اما به دلیل تعددشان و وزنی که در بلند مدت به شکم دادن و ایجاد انحنا در میانه راه هریک می انجامد ، نیازمند تکیه گاه های مقطعی هستند که این محصولات را در جای خود ثابت نگه دارد . از این گذشته با افزایش تعداد این کابل ها ، بی نظمی و هرج و مرجی وصف ناشدنی بر محیط مورد نظرمان حاکم می شود که مستلزم رسیدگی و سر و سامان گرفتن است .
 
اگرچه سینی کابل به عنوان محصولی که چنین توانایی هایی را دارد پیش از این مورد بررسی قرار گرفته است ، اما گاهی استفاده از LadderCableیا نردبان کابل، عملی با بازدهی بالا و خروجی مطلوب تری است .


نردبان کابل


نردبان کابل با ظاهری کاملاً شبیه به نردبان های معمولی ، زمانی که به صورت افقی در یک مکان قرار می گیرد ، قادر است تا حجم قابل توجهی از کابل های برق و دیتا را در خود جای دهد .

اگرچه استفاده از سینی به دلیل داشتن لبه های برآمده و کفی مسطح مطلوب تر به نظر می رسد ، اما نباید فراموش کرد که در قسمت هایی با تعداد رشته سیم زیاد ، استفاده از نردبان به تعدیل وزن این تکیه گاه و بالا رفتن تعداد کابل های قابل حمل ، پوشش کمتر و برخورد بیشتر کابل های مذکور با جریان هوا (در امر مبرّد سازی) و امکان فیکس کردن این محصولات در کاربری های عمودی در مقایسه با سینی کاربرد بیشتری دارد .

نردبان کابل نیز همچون سینی های مربوطه علاوه بر داشتن مسیر های مستقیم که در عرض و طول های متنوع و همچنین فواصل پله های متغیر تولید می شوند ، دارای نمونه های سه راهی ، چهار راهی ، نبشی ، باریک کننده و مسیر های منحنی می باشد که سبب می گردد تا متخصصین سیم کشی یا کارشناسان شبکه به راحتی مسیرهای عبور سیم را طراحی و پیاده سازی کنند .

 

چه تفاوتی میان استفاده از سینی با نردبال کابل وجود دارد ؟
در وهله اول باید به این نکته توجه داشته باشیم که مسیر کابل کشی عمودیست یا افقی ! با وجود اینکه هر دوی این محصولات می توانند در هر دو کسوت خودنمایی کنند اما معمولاً نردبان ها برای هدایت کابل به صورت عمودی و سینی برای انتقال آن به صورت افقی استفاده می شوند ؛ با این حال با فرض اینکه قصد استفاده از هردوی آن ها در راستای افق را داشته باشیم به بررسی هریک و ذکر شباهت ها و تفاوت هایشان می پردازیم :
شباهت ها
به طور کلی می توان گفت که سینی و نردبان کابل ، هر دو از مواد اولیه یکسانی فرآوری شده (مثلاً ورق گالوانیزه ،  استیل یا جی آر پی) و تنوع آن ها در متریال ، مدل ها و طبقه بندی یکسان است .
با توجه به اینکه این محصولات دارای روش های تولید مشابهی هستند ، عموماً توسط یک مجموعه – مانند ساتهاکو – ساخته می شوند .
برخی جزئیات در طراحی آن ها مشابه یکدیگر می باشند ! به طور مثال هر دو در طراحی خود از لبه های صاف و بلند به منظور عدم آسیب رساندن به کابل ها یا سقوط آن ها از طرفین بهره می برند .
ویژگی های فیزیکی قطعات سازنده شان (مثلاً ضخامت صفحات ، مقاومت در برابر بخارهای اسیدی یا آتش سوزی یا عمر طولانی و ضربه پذیری ) یکیست .
تفاوت ها
شاید بتوان تنها تفاوت این دو محصول را که از قضا به پیدایش کاربری های خاصی برای هریک نیز منجر شده است را فرق طراحی کف آنها بدانیم ؛ یعنی جایی که در سینی ها به واسطه دستگاه های CNC یا پرس ، حفره هایی متحدالشکل با فواصل مشخص در کنار یکدیگر به وجود آمده و عموماً وظیفه به جریان انداختن هوا را دارند ، در حالی که در نردبان ها فاصله بین دو دیواره با واسطه پله هایی با فاصله استاندارد و مساوی با یکدیگر پوشانده شده است .
 
کاربردها
بدیهیست که چه با یک نردبان و چه با یک سینی می توانیم کابلی را از این سوی یک پارکینگ یا سوله به سوی دیگر آن بکشانیم ، در نتیجه در تحقق یک هدف تفاوت چندانی با یکدیگر ندارند ، اما همانطور که می توانید حدس بزنید به دلیل اینکه فضای بین پله های یک نردبان بسیار بیشتر از مجموع فضاهای خالی یک سینیست ، کاربر آن ها تفاوت هایی با یکدیگر دارد .
در نردبان کابل ، فواصل 20 الی 30 سانتی بین پل ها (که تعدادشان بنا به متراژ کلی یک قطعه مشخص می شود) عاملیست که سبب می شود تا کابل های برق به وضوح دیده شوند ؛ در نتیجه در یک فروشگاه لوکس که صاحب امتیاز آن تمایلی به پدیدار شدن کابل ها و نمایش سیم هایی رنگارنگ ندارد ، استفاده از سینی به جای نردبان توصیه می شود .
این در حالیست که در یک کارگاه صنعتی ، ماهیت زمخت و خشن کار مجالی برای رسیدگی به ظاهر زیبای محیط مورد نظر را نداده و کاربردی بودن آن (یعنی عدم حضور بیش از حد واسطه های الکترونیکی جلوی دست و پای کارکنان) در اولویت قرار دارد .
با توجه به این توضیحات در چنین شرایطی نردبان ها به دلیل اینکه هوای بیشتری را در میان این هادی‌های الکتریکی پرحرارت به گردش در می آورند ، دسترسی به این محصولات در صورت نیاز به چکاپ یا تعمیرشان را آسان تر کرده و بنا به داشتن قطعاتی ساده تر نسبت به سینی ، مخاطرات یا نیاز به رسیدگی کمتری نیز دارند ، کاربردی تر می باشند .
 
مراحل تولید نردبان کابل
برش ورق 
می دانیم که چه سینی ها و چه نردبان های کابل ، هر دو به کمک ورق های فولادی یا گالوانیزه فابریک تولید می شوند که به ترتیب پس از تولید محصول نهایی توسط سازنده نردبان گالوانیزه شده یا به همین صورت از کارخانه تولید ورق به حلقه پایین دستی یعنی مجموعه سینی و نردبان ساز انتقال می یابند .
در این مرحله با توجه به اینکه محصولات مورد نظر ما (چنانچه مدل خاصی نداشته و صاف باشند) دارای طول استاندارد 2 یا 3 متر می باشند ، با کمک دستگاه برش NC در همین ابعاد خرد می شوند .
پانچ ورق
بدیهیست که یک ورق فلزی برای اینکه به ساختار مورد نظر کارفرما برسد مستلزم پذیرش قسمت هایی اضافی یا تغییر شکل می باشد . در همین رابطه پانچ کردن این محصولات با کمک CNC یا پرش ضربه ای سبب می شود تا حفره های لازم برای عبور پیچ و سایر ادوات اتصال فیزیکی فراهم شده (یا شبکه های پرتعداد در سینی ها به وجود آیند) تا شکل نهایی محصول را به خود بگیرند .
خمکاری
همانند بسیاری دیگر از محصولاتی که از ورق های فلزی ساخته شده و دارای مساحت های قاعده ای منتظم هندسی هستند ، ورق های مذکور نیز با کمک دستگاه های دارای مدار NC  ، در درجات و زوایای مختلف چهار خم و یا شش خم شده و قوطی اولیه ساخت نردبان را پدید می آورند .
در تشریح شش خم کردن یک صفحه لازم به ذکر است که ورق مورد نظر ما در ابتدا از دو نقطه خم شده و ساختاری شبه مستطیلی بدون ضلع فوقانی به وجود می آورد . پس از آن از لبه دو وجهه سربرآورده مجدداً خم شده و در نهایت باز هم با خم کردن رو به پایین دو صفحه افقی به حصول شش خم یا ساختار با قابلیت نگهداری کابل های مختلف (با توجه به اندازه و ضخامتش) می رسد .
جوشکاری قطعات
در مرحله بعدی ، قطعاتی که وظیقه اتصال یا فیتینگ را بر عهده داشته به بخش جوشکاری رفته و در این بخش قطعات یا پله ها به کمک جوش کربن دی اکسید به یکدیگر متصل می شوند . 
با پایان یافتن پروسه جوش و گالوانیزاسیون ، بازرسی نهایی روی محصول انجام شده و این پدیده آماده مصرف می شود .

چه تفاوتی میان استفاده از سینی با نردبال کابل وجود دارد ؟

در وهله اول باید به این نکته توجه داشته باشیم که مسیر کابل کشی عمودیست یا افقی ! با وجود اینکه هر دوی این محصولات می توانند در هر دو کسوت خودنمایی کنند اما معمولاً نردبان ها برای هدایت کابل به صورت عمودی و سینی برای انتقال آن به صورت افقی استفاده می شوند ؛ با این حال با فرض اینکه قصد استفاده از هردوی آن ها در راستای افق را داشته باشیم به بررسی هریک و ذکر شباهت ها و تفاوت هایشان می پردازیم :

شباهت ها

  • به طور کلی می توان گفت که سینی و نردبان کابل ، هر دو از مواد اولیه یکسانی فرآوری شده (مثلاً ورق گالوانیزه ،  استیل یا جی آر پی) و تنوع آن ها در متریال ، مدل ها و طبقه بندی یکسان است .

  • با توجه به اینکه این محصولات دارای روش های تولید مشابهی هستند ، عموماً توسط یک مجموعه –مانند ساتهاکو –ساخته می شوند .

  • برخی جزئیات در طراحی آن ها مشابه یکدیگر می باشند ! به طور مثال هر دو در طراحی خود از لبه های صاف و بلند به منظور عدم آسیب رساندن به کابل ها یا سقوط آن ها از طرفین بهره می برند .

  • ویژگی های فیزیکی قطعات سازنده شان (مثلاً ضخامت صفحات ، مقاومت در برابر بخارهای اسیدی یا آتش سوزی یا عمر طولانی و ضربه پذیری ) یکیست .

تفاوت ها

شاید بتوان تنها تفاوت این دو محصول را که از قضا به پیدایش کاربری های خاصی برای هریک نیز منجر شده است را فرق طراحی کف آنها بدانیم ؛ یعنی جایی که در سینی ها به واسطه دستگاه های CNCیا پرس ، حفره هایی متحدالشکل با فواصل مشخص در کنار یکدیگر به وجود آمده و عموماً وظیفه به جریان انداختن هوا را دارند ، در حالی که در نردبان ها فاصله بین دو دیواره با واسطه پله هایی با فاصله استاندارد و مساوی با یکدیگر پوشانده شده است .
 
کاربردها

بدیهیست که چه با یک نردبان و چه با یک سینی می توانیم کابلی را از این سوی یک پارکینگ یا سوله به سوی دیگر آن بکشانیم ، در نتیجه در تحقق یک هدف تفاوت چندانی با یکدیگر ندارند ، اما همانطور که می توانید حدس بزنید به دلیل اینکه فضای بین پله های یک نردبان بسیار بیشتر از مجموع فضاهای خالی یک سینیست ، کاربر آن ها تفاوت هایی با یکدیگر دارد .

در نردبان کابل ، فواصل 20 الی 30 سانتی بین پل ها (که تعدادشان بنا به متراژ کلی یک قطعه مشخص می شود) عاملیست که سبب می شود تا کابل های برق به وضوح دیده شوند ؛ در نتیجه در یک فروشگاه لوکس که صاحب امتیاز آن تمایلی به پدیدار شدن کابل ها و نمایش سیم هایی رنگارنگ ندارد ، استفاده از سینی به جای نردبان توصیه می شود .

این در حالیست که در یک کارگاه صنعتی ، ماهیت زمخت و خشن کار مجالی برای رسیدگی به ظاهر زیبای محیط مورد نظر را نداده و کاربردی بودن آن (یعنی عدم حضور بیش از حد واسطه های الکترونیکی جلوی دست و پای کارکنان) در اولویت قرار دارد .

با توجه به این توضیحات در چنین شرایطی نردبان ها به دلیل اینکه هوای بیشتری را در میان این هادی‌های الکتریکی پرحرارت به گردش در می آورند ، دسترسی به این محصولات در صورت نیاز به چکاپ یا تعمیرشان را آسان تر کرده و بنا به داشتن قطعاتی ساده تر نسبت به سینی ، مخاطرات یا نیاز به رسیدگی کمتری نیز دارند ، کاربردی تر می باشند .
 
مراحل تولید نردبان کابل
برش ورق


می دانیم که چه سینی ها و چه نردبان های کابل ، هر دو به کمک ورق های فولادی یا گالوانیزه فابریک تولید می شوند که به ترتیب پس از تولید محصول نهایی توسط سازنده نردبان گالوانیزه شده یا به همین صورت از کارخانه تولید ورق به حلقه پایین دستی یعنی مجموعه سینی و نردبان ساز انتقال می یابند .

در این مرحله با توجه به اینکه محصولات مورد نظر ما (چنانچه مدل خاصی نداشته و صاف باشند) دارای طول استاندارد 2 یا 3 متر می باشند ، با کمک دستگاه برش NCدر همین ابعاد خرد می شوند .

پانچ ورق

بدیهیست که یک ورق فلزی برای اینکه به ساختار مورد نظر کارفرما برسد مستلزم پذیرش قسمت هایی اضافی یا تغییر شکل می باشد . در همین رابطه پانچ کردن این محصولات با کمک CNCیا پرش ضربه ای سبب می شود تا حفره های لازم برای عبور پیچ و سایر ادوات اتصال فیزیکی فراهم شده (یا شبکه های پرتعداد در سینی ها به وجود آیند) تا شکل نهایی محصول را به خود بگیرند .

خمکاری

همانند بسیاری دیگر از محصولاتی که از ورق های فلزی ساخته شده و دارای مساحت های قاعده ای منتظم هندسی هستند ، ورق های مذکور نیز با کمک دستگاه های دارای مدار NC ، در درجات و زوایای مختلف چهار خم و یا شش خم شده و قوطی اولیه ساخت نردبان را پدید می آورند .

در تشریح شش خم کردن یک صفحه لازم به ذکر است که ورق مورد نظر ما در ابتدا از دو نقطه خم شده و ساختاری شبه مستطیلی بدون ضلع فوقانی به وجود می آورد . پس از آن از لبه دو وجهه سربرآورده مجدداً خم شده و در نهایت باز هم با خم کردن رو به پایین دو صفحه افقی به حصول شش خم یا ساختار با قابلیت نگهداری کابل های مختلف (با توجه به اندازه و ضخامتش) می رسد .

جوشکاری قطعات

در مرحله بعدی ، قطعاتی که وظیقه اتصال یا فیتینگ را بر عهده داشته به بخش جوشکاری رفته و در این بخش قطعات یا پله ها به کمک جوش کربن دی اکسید به یکدیگر متصل می شوند .
با پایان یافتن پروسه جوش و گالوانیزاسیون ، بازرسی نهایی روی محصول انجام شده و این پدیده آماده مصرف می شود .